Virginia Woolf - Piszą o niej

- Była mądra, piękna, szalona, tragiczna, zgryźliwa i należała do najbardziej cenionych i wpływowych artystów XX wieku. W kilka tygodni na nowo zafascynowała świat gdy do kin weszła ekranizacja nagradzanej powieści "Godziny" z Nicole Kidman w roli głównej.

- Neverow, angielski profesor ze Stanowego Uniwersytetu Południowego Connecticut i prezes Międzynarodowego Stowarzyszenia Virginii Woolf stwierdza, że nowy film Paramount, oparty na książce Michaela Cunninghama, przedstawia brytyjską pisarkę Woolf (zm. 1941) jako kaleką wariatkę.

- Max Jammer, zdobywca nagrody Abraham Pais, uważa że od samego początku historii człowieka „ czas…nie zamknięty jeszcze w ramach pojęcia”(1) nabrał ogromnego znaczenia dla myśli ludzkiej (266).

- Virginia Woolf i Katherine Mansfield były istotnymi postaciami brytyjskiego literackiego modernizmu. Łączyły je, pośród wielu innych rzeczy, próby odpowiedzi na pytania o płeć.

- Virginia i Leonard jechali przez Niemcy 3 dni w 1935 r. z marmozetą o imieniu Mitz. "Siedzę na słońcu na zewnątrz niemieckiego urzędu celnego" Woolf zapisała w dzienniku 9 maja.

- Z chwilą, gdy studia kulturowe zyskały znaczenie akademickie, powstała nowa, interesująca gałąź studiów odbioru, którą możemy nazwać ikonografią popularną.

- Głównej scenie "Pani Dalloway" Virginii Woolf akompaniują dzwony, których muzyka towarzyszy krytycznym momentom, a ich echa brzmią metaforycznie w całej powieści.

- Intelektualiści są okropnymi idealistami jeśli chodzi o humanitaryzm w tłumie, lecz czasem mają niewłaściwe poglądy na temat jednostek, nawet gdy są im poślubieni.

- Virginia Woolf była powieściopisarką, feministką, publicystką i pionierką; teraz wydano jej nową biografię, której autorem jest Nigel Nicholson.

- W latach 20. Virginia Woolf rozpoczęła korespondencję z artystami Jacques'em i Gwen Raverat. Gwen była wnuczką Karola Darwina. Państwo Raverat należeli do grupy nazywanej przez Woolf neopoganami.

- „Po raz pierwszy spotkałem się z Virginią Woolf, gdy miałem 15 lat” mówi Michael Cunningham, którego powieść, zdobywczyni Pulitzera „Godziny”, nawiązuje do dzieł Woolf i samej autorki.

- Tworzenie połączeń międzyludzkich jest centralnym punktem „Pani Dalloway” Virginii Woolf, jak zasugerował „omnibus” techniki narracyjnej powieści, nurzający się w umysłach postaci w miarę upływu dnia.

- Wielu krytyków, takich jak Roberta Rubenstein, Magali Cornier Michael i Claire Sprague, wymienia liczne podobieństwa występujące między Woolf i Lessing, i Lessing oczywiście z wyrachowaniem nawiązuje do Woolf w „The Golden Notebook”, nazywając

- „Własny pokój” był oparty na wykładach wygłaszanych przez Virginię Woolf w dwóch żeńskich college'ach w październiku 1928 roku; w tym czasie Virginia Woolf była w szczytowej formie.

- Pytanie "czy Vriginia Woolf była szalona" absorbuje wielu z jej dzisiejszych krytyków. Ona oczywiście myślała, że była.